donderdag 1 december 2016

Akkoord met FARC goedgekeurd door het Congres

Gisteren is  het akkoord met de FARC goedgekeurd door het Congres.

Zo doet Santos  dat dus. En zo had het moeten gaan. Geen gezeur over een referendum, Santos is een gekozen president en iedereen wist dat hij met een akkoord met de FARC bezig was  bij zijn herverkiezing.

Maar er moest zo nodig een referendum komen. Althans Santos wilde dat. De FARC wilde een Grondwetgevende vergadering.

Bij aanvang van de onderhandelingen werd afgesproken dat een akkoord  de goedkeuring moest krijgen van de bevolking.  Er zou een referendum komen. Maar een referendum zou volgens de grondwet een minimale opkomst van 50% moeten hebben. En dus werd het een plebisciet.
Het akkoord werd verworpen door de bevolking en toen was er geen scenario voor het vervolg. We zagen een geschrokken Santos met zijn vrouw die avond.

En toen bedacht  de Nobelprijswinnaar  dat hij zijn akkoord wel goedgekeurd zou krijgen in het Congres, waar hij de meerderheid achter zich heeft.
Uribe is nog bezig handtekeningen te verzamelen voor een tweede referendum, maar ik geef hem weinig kans.

Zo ga je om met een referendum, althans hier. Voor de show is er nog wat gebabbeld met vertegenwoordigers van de tegenstanders van het akkoord. Iedereen wist dat er geen overeenstemming zou komen.

En er zijn wat aanpassingen gepleegd, maar onvoldoende. Wel belangrijk is, dat het akkoord nu  niet is opgenomen in de grondwet. En dat kan dus betekenen dat misdadigers altijd nog in de toekomst de gevangenis in kunnen gaan. Net als in El Salvador .

Het gezegde "de tijd heelt alle wonden" gaat lang niet altijd op voor misdadigers. In Noord-Ierland is er volop discussie over bestraffing van de mensen van de IRA . In El Salvador gebeurt het ook.
Nee dit zal de komende jaren onderwerp van discussie blijven.

woensdag 30 november 2016

Herdenkingsdienst vliegramp in Medellin

Vanavond op de dag dat de wedstrijd gespeeld had moeten worden een imposante herdenkingsdienst in het stadion  in Medellin.

La Alborada

Vanavond wordt weer traditiegetrouw la Alborada gevierd. Het houdt in dat de maand december wordt verwelkomd met een enorm vuurwerk in de wijken van de stad.

Ja het is een stukje van de cultuur in Medellin, maar zeker niet tot algemeen genoegen van een heleboel bewoners van de stad. Het is het begin van de pokkeherrie , want het is de bedoeling dat er tot half januari iedere avond feest is met vuurwerk. Althans de bedoeling van sommigen.
Het is ook onderdeel van de cutuur van de para's, die met dat vuurwerk het einde van hun strijd vieren. Wel dat is dus ook een aflopende zaak, en voor de meeste Colombianen waren de para's een verschrikking, waar ze zeker geen feestelijke gevoelens bij krijgen.

Ik ken mensen die dan het liefst de stad verlaten voor een maandje .  Want een heleboel Colombianen houden helemaal niet van herrie. De herriemakers wel, maar er zijn zat Colombianen die geen herriemakers zijn en er een bloedhekel aan hebben.

Je ziet het protest de laatste jaren groeien tegen het vuurwerk. Mensen demonsteerden vorig jaar met paraplus , symbool tegen het vuurwerk. En dit jaar zijn er ook meer gemeenten die vuurwerk hebben verboden . Nu wil dat niet zeggen dat er geen vuurwerk meer afgestoken gaat worden.  Net zoals er nog zat mensen door rood licht rijden, tenminste als er geen fotomulta aan vast zit. Maar het wordt wel vervelender gemaakt voor de mensen die hun aanwezigheid willen benadrukken met die herrie. Vuurwerk wordt ook sociaal onwenselijker. De gewone burger wordt mondiger, met de steun van de gemeente als rugdekking.
Ook hier staat de tijd niet stil.

dinsdag 29 november 2016

Vliegtuigongeluk bij La Union

Ik lees over het ongeluk in the Guardian vanmorgen.  Gisteren gemist.  La Union wel eens geweest. Pakweg 60 km van Medellin vandaan. 
Het was hier gisterenavond vreselijk slecht weer. Stromende regen urenlang. Maar dat scheen niet de oorzaak te zijn. Technische problemen. Er wordt nu ook gesuggereerd dat de brandstof op was.
LaMia , de luchtvaartmaatschappij , is Venezolaans en recent verhuisd naar Bolivia.  Dat feit  roept al vragen op over het onderhoud .  Nu blijkt al dat van LaMia slechts 3 vliegtuigen operationeel waren. Nu dus nog maar 2. De overige vliegtuigen moeten allemaal gerepareerd worden.
Maar er zijn meer vragen over dit vliegtuig en over de luchtvaartmaatschappij.  Het vliegtuig kreeg geen toestemming om vanaf San Paolo naar Medellin te vliegen. Er waren wel andere vliegtuigen van andere maatschappijen om de jongens naar Medellin te brengen. Maar het moest perse met LaMia . Dus besloten ze eerst naar Bolivia te gaan en daar vervolgens datzelfde vliegtuig te nemen.   De piloot was ook eigenaar van het vliegtuig.  Het vliegtuig had nauwelijks de actieradius om Medellin vanuit Bolivia te bereiken.
Meer erover hier:    
https://panampost.com/sabrina-martin/2016/11/29/chavismo-corruption-dark-past-lamia-airlines/

Vandaag in Medellin was het druk bij alle televisieschermen in het centrum. Wie je ook aprak , de mensen waren erg onder de indruk van het ongeluk. 
Bedenk ook dat de jongens van die voetbalclub de tegenstanders waren van Atletico Nacional, die woensdag zouden gaan spelen in de finale. 
Nacional heeft voorgesteld de Copa nu te schenken aan Chapecoense. 

Ambulances konden niet bij de plek van de ramp komen. Hulpverleners moesten er met 4x4 terreinwagens heen. Door het slechte weer konden  ook helikopters de plek niet bereiken, later op de dag wel. 

zaterdag 26 november 2016

Angela Merkel is ook Bondskanselier van een deel van Cuba

De communistische leider van Cuba, Fidel Castro , heeft in een vlaag van verstandsverbijstering in 1972 een deel van Cuba aan Oost-Duitsland geschonken, Tja dictators doen soms rare dingen. Hij ook. Oost-Duitsland was toen in handen van Walter Ulbricht . Ook iemand net als Castro die zijn uiterste best deed zijn burgers binnen zijn land te houden.

Wij willen graag de buitenlanders buiten ons land houden. De communisten proberen de mensen in hun land te houden. Wilders hoeft er alleen maar voor te zorgen dat Turkije communistisch wordt.   

Verder met het verhaal. 
Castro zag dat Oost-Duitsland weinig leuke stranden had en lange koude winters. Dus zoals een goed socialist het betaamt , schonk hij aan Oost-Duitsland een Caribisch eiland : het Ernst Thalmann eiland.
Het ligt vlak voor de kust van Cuba.
De bedoeling was dat ook de Oost-Duitsers in de winter heerlijk van de zon konden genieten aan een Caribisch strand. Net als hun familie die aan de andere kant van het prikkeldraad woonde. Maar zelfs dat kleine eilandje als toeristische attractie werd een totale mislukking. De Ossies hadden geen geld daarvoor en de Cubanen deden ook niets met het eilandje.

Officieel is het dus Duits grondgebied. Neem ik aan, want Fidel heeft het gezegd.  Of moet je een communist nooit op zijn woord moet geloven ?

https://www.washingtonpost.com/news/worldviews/wp/2016/11/26/part-of-fidel-castros-legacy-in-europe-a-caribbean-island-he-once-gave-to-east-germany/?postshare=2131480174440903&tid=ss_tw#comments


Het idool van 50plus is dood

De mensen die nog steeds Mick Jagger geweldig vinden hebben vandaag een slechte dag. Hun andere idool is dood. Dat was  in de tijd dat ze nog geen anti-depressiva slikten, nog geen kunstgebit hadden , maar wel een volle bos haar.  Castro is nostalgie, met  Make love not peace, behalve dan in Latijns Amerika, want daar is de revolutie tegen het verdoemde imperialisme van de Amerikanen.  Wie had niet die mooie foto van Che Guevara aan de muur hangen ? Fidel Castro niet want die was  niet sexy genoeg. Maar Castro was wel de held die tegen het kapitalisme vocht en de bevrijding  van Latijns Amerika steunde met wapens.  Want de peace was in bed in Amsterdam of San Francisco. Maar de strijd gaat door. Tegen de kolonialen in Afrika en Imperialisten in Latijns Amerika.
Voor Harry Mulisch was  Cuba uiteindelijk een gevoelig onderwerp.   Hij was lyrisch over Castro geweest, maar later werd hij stil. En bewonderde hij opeens  een paus.
Zoals  George Bernard Shaw  ( en ook John Maynard Keynes) onder de indruk was van datgene wat Stalin had bereikt. Zoals Joop den Uijl eind jaren 30 naar Hitler-Duitsland ging . En zoals menig 60-er jaren student in Europa met het Rode Boekje van Mao  in de hand liep te demonstreren.
En voor de meesten kwam dan het moment van de ontnuchtering.  Nadat de tieners hun tienerkamer leeg achterlieten en stiekem gingen samenwonen op een studentenflat bleef dat portret van Che achter in de flat van de ouders. De moeder liet het lange tijd zo hangen en keek er met weemoed naar. Haar dochter was weg. Nee gelukkig niet naar die engerd aan de muur in Zuid-Amerika. En bij de grote schoonmaak verdween dat portret bij de vuilnis. 

Andere helden werden ook door de vuilnisman meegenomen:
Dat Stalin toch wel erg veel mensen had vermoord, de Goelag-archipel van Solszenitsyn . Dat Hitler de Joden bijna had uitgeroeid, dat wist iedereen in de oorlog al , op de Moffen na. Dat Mao een massamoordenaar was op ongeevenaarde schaal , dat wisten we vooral dankzij Simon Leys. En dat Castro van hetzelfde laken een pak was. Geen respect voor menselijk leven. Nu ook nog steeds worden tegenstanders van het regime in Cuba gemarteld.  Geen reden om niet naar de begrafenis te gaan. Want ik neem aan dat als Erdogan overlijdt (of vermoord wordt) dat er dan ook wel iemand uit Europa daar heen gaat.
Natuurlijk gaat Santos naar Cuba. Weer een geweldig media-moment voor hem met zijn FARC. Een verdeeld land, Colombia achterlatend. Wat Santos en Castro gemeen hebben, is dat ze beiden hun land in grote verdeeldheid achter aten.

vrijdag 25 november 2016

Piedad Cordoba kandidaat voor presidentschap?

Piedad Cordoba stelt zich waarschijnlijk kandidaat voor het presidentschap van Colombia. Niet duidelijk is of ze dit namens de FARC doet . Waarschijnlijk niet. Maar het geeft wel de versnippering aan op links. Een internationaal virus dat vooral linkse partijen treft.

Zelfs binnen de FARC zijn er dus einzelgangers. Want ik vermoed dat de FARC ook een eigen kandidaat zal voordragen. Ivan Marquez ligt het meest voor de hand. Timochenko niet . Dat was de uitvoerder van de moorden. Ivan meer de bedenker ervan.

Op links zijn er natuurlijk nog meer (would-be) kandidaten . Jorge Robledo van POLO natuurlijk. Prima man in de Senaat met goede linkse standpunten. Is heel consequent.  Ik ben het vaak eens met zijn standpunten. Maar je moet er niet aan denken dat die man president wordt.
Gustavo Petro exact hetzelfde . Alleen van Petro weten we nu intussen dat hij geen bestuurder is. Van Robledo nog niet , maar goed dit zijn mensen die geen schijn van kans maken op het presidentschap.

Dan heb je Fajardo die wel een kans maakt. Hij zit bij de Groenen. Maar de Groenen herbergen figuren van allerlei allooi. En je kan zeggen wat je wilt over Fajardo. Maar Fajardo is niet links. Zijn kapsel is progressief , althans voor de jaren 70. Maar hij is mentaal niet zo progressief als zijn kapsel . En hij is ook niet groen. Hij is grijs. Grijs van al het cement waar hij Medellin en daarna het departement Antioquia mee heeft gebombardeerd. Allemaal betonnen gebouwen. En nog van slechte kwaliteit ook.

En er zijn er nog meer op links. Clara Lopez, Antanas Mockus, bijvoorbeeld. Niet dat die zich kandidaat hebben gesteld , maar in het verleden deden ze dat wel.
Van het hele stel geef ik Fajardo  namens de Groenen nog de meeste kans om daadwerkelijk president te worden, hoewel ik dat niet zie gebeuren. Aan de rechterzijde zijn betere kandidaten , althans met betere papieren.
Fajardo  was vooral populair in het buitenland. Zoiets als Santos dus. In het begin vond ik hem zelf ook wel goed bezig  met zijn bibliotheken in de volkswijken, totdat ik zag dat hij te weinig oog had voor de leefomgeving in  Medellin. Immers het centrum van de stad verpauperde enorm. En het geweld was aanzienlijk. Gaviria pakte het geweld wel aan en met een zeker succes. En de huidige burgemeester heeft hart voor de stad: hij heeft wel oog voor het probleem van de verpaupering en de gigantische criminaliteit in het hart van de stad.  Fajardo is bij de meeste mensen niet populair in Medellin.  Federico Gutierrez, de huidige burgemeester,  wel.  Hij is hier populair. Een gewone jongen uit een heel eenvoudig gezin en uit een volkswijk, Buenos Aires.

En nu dan de (mogelijke) kandidaatstelling van Piedad Cordoba. Ze vertelde dit toen ze bij haar grote vriend Nicolas Maduro was. Daar zei ze ook dat de mensen in de rij moeten staan voor hun eten , maar dat ze dat moeten doen met plezier. Jaja. Een Colombiaanse extremiste die de Venezolanen wel even zal gaan vertellen hoe ze met hun ellende om moeten gaan. En natuurlijk alles moeten slikken van het regime daar, "CON GUSTO".
Ik neem aan dat het gedachtegoed van de FARC niet veel daarvan zal afwijken , want ze zijn uiteindelijk allemaal van dezelfde tak van de boom.

Van mij mag de FARC best de politiek in.  Overname door de FARC van Bogota is niet aan de orde. Degenen die daar bang voor zijn, die hebben niet begrepen dat dankzij Chavez en Maduro er voor de FARC in Colombia  geen grote politieke toekomst is weggelegd. Hetzelfde is trouwens gebeurd met M19 die was opgegaan in POLO. Een linkse splinterpartij.
Maar degenen die daar bang voor zijn, die moeten toch wel een enorm schuldgevoel hebben dat een gewelddadige splintergroep als de FARC kennelijk voor hun een gevaar zijn. Terecht dat ze bang zijn, want het 90% corrupte Bogota doet helemaal niks aan de verbetering van de leefomstandigheden van pakweg 80 % van de mensen. Allemaal met een duif rondlopen, maar ondertussen de arme Colombianen belazeren waar ze bij staan. Want wat hebben die mensen nou echt gedaan voor de bevolking? Helemaal niks.  Terecht dat ze bang zijn voor iedere nieuwkomer in Bogota.

Piedad Cordoba is trouwens  best wel een stemmentrekker. Ze kreeg destijds bij de Congresverkiezingen 65.000 voorkeursstemmen. Maar ja dat is wel veel, maar natuurlijk lang niet genoeg om daarmee een serieuze kandidaat te worden voor een partij. De Colombianen kennen haar en we weten allemaal dat ze van de FARC is. En daarmee is genoeg over haar en haar kansen gezegd.