vrijdag 27 februari 2015

In Havana staat nu de hoogte van de straf op de agenda


Het staat natuurlijk niet op de overeengekomen agenda. Daar was uitsluitend sprake over de slachtoffers als agendapunt. Niet over het al dan niet bestraffen.
Dat was ook de voornaamste kritiek van Uribe en 80% van de rest van de Colombianen: de FARC moet de gevangenis in voor haar misdaden. Santos mag dan de verkiezingen hebben gewonnen met een krappe meerderheid , de mensen staan niet achter zijn praatjes met de FARC.

En nu daalt de sfeer in Havana onder het nulpunt. Ik zag van de week Humberto de la Calle een oproep doen aan de FARC excuses aan te bieden aan al de nog levende slachtoffers die ze gemaakt hebben.  Het komt niet over hun lippen.

En dan die straf, Tja dit gedoe heeft Santos zelf over zich afgeroepen. Het  is allemaal zo ontzettend ondoordacht geweest, dat hele vredesproces in Havana.
Santos was er van overtuigd dat de FARC vrede wilde hebben en maakte het naar hun zin met een politieke agenda (zeer tegen de wil van de overgrote meerderheid van de Colombianen) in Cuba, een land geregeerd door de laatste dictators in de Amerikaanse hemisfeer.
En van te voren beloven dat Santos ze de straf kan kwijtschelden voor ALLE misdaden die zijn begaan.

En keer op keer is Santos erop gewezen dat dit internationaal helemaal niet kan. Bij zware oorlogsmisdaden mogen mensen niet ongestraft blijven. Onder geen enkele omstandigheid.
Maar hij dacht er mee weg te komen. Zelfs zijn hulpje bij Justitie, Montealegre de fiscaal (de hoogste man daar) vond een symbolisch taakstrafje voor die paar moorden wel voldoende.
Als er maar vrede is. Een schandaal. Iemand anders gaat 2 jaar de gevangenis in zonder dat er ook maar sprake is van een zaak die voor de rechter kan komen.
En nu opeens gaan ze bij het Santos-kamp zich druk maken over de bestraffing. Zonder dat het op de agenda staat.

Santos zal daar een besluit over moeten nemen. Maar dan loopt ie het risico dat alsnog het hele vredesproces vastloopt omdat de FARC geen straf accepteert.  En de FARC hebben alle tijd hoor. Ze zitten goed in Havana. Zonder enige verantwoordelijkheid ergens voor, behalve dan naar hun achterban. Iedere dag op de TV en in een krant. Zelfs buitenlandse kranten waar ze hun propaganda kwijt kunnen. En als je praat lijk je nog redelijk ook (terwijl moeders in Colombia door hen worden vermoord) .  En die positie hebben ze nu al ruim 2 jaar. Ze kunnen alleen maar winnen bij nog langer verblijf. Zij hoeven niet zo nodig. Ze zouden wel gek zijn om hun 5 sterren hotel op te geven voor een met 30 personen gedeelde cel in La Modelo in Bogotá.

Eigen schuld dikke bult voor Santos.
Oplossing kan zijn: in het akkoord komt niets te staan over de bestraffing te staan dus wordt dat in Havana niet besproken.
Maar het moet op zijn minst wel duidelijk zijn aan de Colombianen hoe de bestraffing gaat verlopen , voordat er een referendum over een akkoord wordt gehouden. En ze moeten vertrouwen hebben dat dat straffen zijn die redelijk zijn in verhouding tot de zwaarte van de misdaden die zijn begaan.
Het beste is natuurlijk als deze mensen gewoon voor de rechter verschijnen en die de uitspraak doet volgens de bestaande wetgeving.
Uribe werd bekritiseerd omdat de mensen van de AUC-milities die hun gewapende strijd vrijwillig opgaven tevoren konden rekenen op een maximale straf van 8 jaar.
Wel als daar zoveel kritiek op  bestaat, laat dan de bestraffing voor de misdaden van de FARC overeenkomstig bestaande wetgeving zijn. Dan geeft Santos het goede voorbeeld.

Nogmaals: ik ben tegen een referendum. Dat zijn ondingen. Maar Santos belooft dit al jaren, dus nu een stap terugdoen lijkt mij niet erg handig. 
Maar een referendum over een akkoord zonder dat er een behoorlijke gevangenisstraf volgt voor alle (zware) misdaden , dat is niet acceptabel voor de meeste Colombianen. Maar een referendum met in het vooruitzicht dat de leiders van de FARC de gevangenis ingaan , zal naar het zich laat aanzien niet door de FARC worden geaccepteerd.
Zie hier het dilemma voor Santos. 

Santos had dit  in 2010 kunnen voorzien toen hij begon met de geheime onderhandelingen met de FARC.  Die begonnen volgens sommigen enige weken nadat hij president was geworden.

 

donderdag 26 februari 2015

Vrede met de FARC in 2015 ? Ik denk t niet.

De onderhandelingen tussen regering van Colombia met de FARC zijn met enorme rookgordijnen omgeven. Het is koffiedik kijken om te zeggen hoe het gaat in Havana, maar het wil nu even niet vlotten. Niet voor niets loopt opeens Koffi Annan daar rond.

We weten in Colombia alleen dat de onderhandelingen lang duren en dat er soms hele nare mededelingen worden gedaan door mensen van de FARC. Bijvoorbeeld: wij leveren onze wapens niet in. Of: we gaan niet 1 dag in de gevangenis zitten. En we weten ook dat de media van Santos op volle toeren draaien om de mensen van de FARC maar op dat scherm te krijgen met hun meningen over van alles en nog wat. Braak braak.

Ook Santos doet een duit in het zakje soms. We gaan ze een alternatieve straf geven. Of: natuurlijk moeten ze de politiek in kunnen.

Komt die vrede er wel in 2015?
Volgens een columnist in El Espectador niet.
Santos heeft al een heleboel keren gezegd in 2014 dat 2015 het Jaar van de Vrede zal worden.
Nou zegt ie dat ieder jaar, ook met dreigementen. Maar nu is het zeker volgens hem. En anders gaan ze maar de bak in. Hoewel hij dat de laatste tijd niet meer zegt.
Hij draait en draait.
Volgens die meneer in El Espectador is die vrede nog niet gemakkelijk bereikt. De FARC wil nl geen referendum volgens hem, omdat ze bang zijn dat het akkoord wordt afgestemd misschien,
En op dat laatste punt zou volgens deze columnist het akkoord kunnen sneuvelen.
Oplossing zou kunnen zijn volgens de schrijver om dat hele agendapunt maar te schrappen. Een overeenkomst tussen regering en de FARC volstaat.  Een referendum of een vergadering erover is niet nodig.  Ik vind dat referendum van ondergeschikt belang. De mensen hier interesseert zo´n referendum helemaal niet. Gaan stemmen kost gewoon te veel geld. Want je moet 1 of 2 bussen nemen, of een taxi als je slecht ter been bent. Te duur : 20.000 pesos kost het dan om te gaan stemmen. Dat is gemiddeld voor iemand in de stad een dag werken. Als ie werk en inkomen heeft.  Stemmen op die corrupte bende in de politiek. Want ook hier heeft de politiek geen goede naam. En te vaak terecht niet, helaas.

Maar er zijn nog wel wat andere punten waarover nog geen overeenstemming is bereikt:

  • invulling van de grondpolitiek, de maatregelen die daarbij horen, het toewijzen van gronden voor arme boeren. 
  • het inleveren van de wapens: de FARC wil ze niet inleveren, wel neerleggen (maar wanneer?)
  • de bestraffing van de oorlogsmisdadigers: de FARC voelt zich geen misdadiger en biedt ook in die zin geen excuses aan aan haar slachtoffers, ze zijn namelijk zelf slachtoffer. Iets waarom Humberto de la Calle expliciet aan de FARC om vroeg deze week
  • deelname aan politiek: wie neemt er dan deel aan de politiek, want oorlogsmisdadigers mogen volgens de Colombiaanse Grondwet geen publieke functie vervullen 
  • en de schadeloosstelling aan de slachtoffers van de FARC, het onteigenen van door hen gestolen (land-)goederen en overige spullen
  • de daadwerkelijke beëindiging van het conflict en hoe dat dan ordentelijk wordt georganiseerd. 
 De besprekingen lijken momenteel op een dood spoor te zijn beland. Een dood spoor wat betreft de erkenning van de FARC dat ze een stel bandieten zijn, die lukraak mensen hebben afgeslacht. Zoals onlangs nog de moord op die moeder die haar 3 kinderen niet wilde afstaan aan de FARC voor hun strijd. 
Terecht dat mensen de vraag stellen: gaat de FARC de wapens neerleggen op het moment als alle punten zijn geaccordeerd door de president van Colombia? Of als ze zijn geaccordeerd via een grondwetgevende vergadering? Of : wanneer deze punten (hervorming landbouw etc.) daadwerkelijk worden of zijn uitgevoerd?
Mensen van de FARC kennen heel goed de geschiedenis van dit land. Hier zijn duizenden mensen vermoord vanwege dit soort geschillen. Dat risico willen ze niet lopen.
Nee , ik hou het erop dat dit nog een heel lastig jaar gaat worden voor Santos. Dit is nog lang geen gelopen zaak.


woensdag 25 februari 2015

Fietsen in Medellin, fietsen in Antioquia



Er is een grote campagne in de media voor het fietsen in de stad. Je ziet heel veel groen en mensen op fietsen. Groen, omdat er een groen filter op de lens is geplaatst als fietsers worden gefilmd. Want je kan veel van Medellin zeggen, maar er is helaas heel weinig groen. Ja, op de bergen rondom en in Santa Helena. Maar we hebben het over de stad. Een stad waar minstens 2.5 miljoen mensen wonen op een oppervlak zo groot als Rotterdam, ca 250 km2 bebouwbare ruimte.
En die hoge bevolkingsdichtheid bemerk je op allerlei manieren:
  • kleine woningen, er worden flats gebouwd vanaf 30 m2. 
  • geen stoepen of stoepen die vol staan met motorfietsen en auto´s of taxi´s en mensen die iets staan te verkopen, voetgangers lopen op straat of op parkeerplaatsen 
  • drukke straten vol met auto´s, bussen, taxi´s (heel veel ) en een leger aan motorfietsen
  • dat veroorzaakt heel veel herrie en vervuiling. 

Dus : waar moeten de fietsen blijven?  Natuurlijk ben ik voor groen en ook voor fietsen. Maar ik ben tegen onvrijwillige zelfmoord.
Fietsen zoals in Spakenburg is er hier niet bij. 
Er zijn hier geen fietspaden, zoals wij die kennen. Er worden op een stoep wel eens plotseling vage lijnen te herkennen die ooit door burgemeester Fajardo erop waren geschilderd toen hij terugkwam van een bezoek aan Nederland en daar al die fietsers zag. Hij dacht dat ook even in Medellin te doen door zogenaamde fietspaden aan te leggen. Een fietspad werd gevormd door een stel witte lijnen op sommige stukjes stoep te schilderen. Sommige stukjes dus voor voetgangers levensgevaarlijk, want opeens wordt je , wandelend op een smalle stoep,  plotsklaps bijna omvergereden door een achteropkomende fietser. Want je zag die inmiddels vaag grijze lijn (na zoveel jaar van viezigheid en smurrie erop) zie je haast niet meer. Gefietst wordt er nauwelijks trouwens. 

Er zijn dus al zgn fietspaden. Die van Fajardo. Maar , zoals ze bij Telemedellin vertelden: die fietspaden zijn inmiddels voor het overgrote deel al weer in beslag genomen door andere mensen (die ijscokarretjes en auto´s en motoren dus) zodat de ruimte voor de fietsers gewoon is opgevreten zoals dat met alle ruimte in de stad gaat: de sterkste neemt het in zijn bezit.

Nu worden er weer nieuwe fietspaden aangelegd. O.a. in Laureles. Daar zijn wel mogelijkheden. Maar dat zal dan moeten gaan ten koste van het autoverkeer. Echter het blijft enorm schipperen met de beschikbare ruimte. Want als je even niet oplet dan rijden er binnen een paar maanden mannetjes met ijscowagens, vuilniskarren en wat dies meer zij op dat stukje fietspad.  En je moet niet gek kijken als er op een gegeven moment gewoon taxi´s over dat zgn fietspad gaan rijden. Hier hebben ze geen cultuur van respect voor voetgangers of fietsers.


Fietsen kan m.i. hier wel, als recreatie, op zondagen, als er wegen geheel worden afgezet.
En dan nog moeten ze uitkijken dat er geen gedrogeerde bromfietsrijder een paar mensen doodrijdt voor de kick op zo´n afgezet wegdeel, zoals een paar weken geleden is gebeurd.
 Wordt er veel gefietst? Nee. Wel als je ze allemaal bij elkaar ziet dan lijkt het vlug veel. Maar fietsers zie je alleen op zondagen of bij sommige stukjes langs de metro waar zogenaamde fietspaden op de stoep zijn. .
Ik zou het ook echt niemand aanraden om hier zo maar op de San Juan te gaan fietsen. Ik heb t wel eens iemand zien doen, maar of hij het overleefd heeft betwijfel ik. Toen ik keek was hij net bezig te vallen tussen een paar langsrazende autobussen.

Metro vanmorgen een grote wanorde


Door het uitvallen van een treinstel was het een enorme rotzooi vanmorgen bij de metro. Heel grote rijen wachtenden op station San Antonio .

Ik kom er regelmatig en het valt op hoe lang de wachttijden normaliter al zijn voor een metro. Er is een enorme mensenmassa die vervoerd moet worden, maar het aanbod van het aantal metros vostaat gewoonweg niet. En als er ergens een incident is, is de wanorde compleet. 
Over het algemeen gaat het trouwens wel redelijk goed, maar er zal echt uitgebreid moeten worden . Ook het aantal lijnen is te beperkt. Alles iedereen moet door het centrum rijden. Ze hebben nu al andere lijn geopend: een directe lijn van San Javier naar Niquia. Maar de grote stroom is toch San Antonio - Poblado.  Gedacht moet worden aan rechtstreekse lijnen San Javier-Poblado en Caribe -Poblado, . Dat ontlast het centrum.
Maar dat is wel lange termijn.





dinsdag 24 februari 2015

Slaap lekker door in Brussel



De ambtenaren van de Europese Unie kan je van van alles beschuldigen , maar niet  dat ze erg slim zijn. Het zijn afgedankte ambtenaren en politici die zo nu en dan wat roepen zonder dat ze er ook maar enige verstand van hebben .
En daarom gaat er in de EU zoveel mis en blijft er zoveel misgaan , want zolang de EU bestaat blijft dat zo.
En vandaag bewijzen ze ook weer hun onkunde. Natuurlijk als je je stommiteiten maar lang genoeg volhoudt zal er ergens ook nog wel eens iets verstandigs uit Brussel komen, maar we wachten er nog op.

Vandaag de kop in een krant in Perú dat het arresteren van Ledzema, de burgemeester van Caracs , reden is voor alarm. Ja ja,. Ze zijn wakker denk je dan.

En vervolgens zeggen ze doodleuk dat ze veel verwachten van de bemiddelaarsrol van UNASUR.
Samper , de baas van UNASUR, heeft juist verklaard dat Maduro helemaal gelijk heeft met die arrestatie van de burgemeester. 

UNASUR is een organisatie opgericht met volle inzet van Chavez en zijn vriendjes om de OAS buiten spel te zetten. De OAS daar zitten namelijk ook Canada en de Verenigde Staten bij.
Doel van Chavez is de OAS helemaal dood te maken. Cuba de trouwe partner van Venezuela (hoe lang nog?) is het lidmaatschap van de OAS allang aangeboden, maar ze weigeren. Ook voor hen is de OAS natuurlijk een kaptalistische organisatie. Logisch: ze willen geen pottenkijkers. Veronderstel dat ze eens al die massagraven willen gaan zoeken in Cuba. En nog erger: de moordenaars zo die nog leven voor het gerecht brengen. Wat dat aangaat bevindt Bouterse zich in goed gezelschap.

 En dus kwam UNASUR.
De oprichting van UNASUR werd volledig gesteund (ook met ons belastinggeld) door de Europese UNie want Frankrijk was er alles aan gelegen om de Anglicaanse invloed op dat continent zo veel mogelijk in te tomen. En de Fransen kunnen hier samen met de Spanjaarden behoorlijk de buitenlandse politiek in Latijns Amerika beïnvloeden.
Zo werkt dat dus. 

 Nog een voordeel voor de democraturen in Venezuela etc  : UNASUR doet niks aan mensenrechten. Dit in tegenstelling tot de OAS. Maar ja voor Timmermans en Koenders gelden de mensenrechten natuurlijk niet voor socialistische landen want daar hebben ze de mensenrechten al bij wet.

Het bastion van de EU in Brussel zit vol met duizenden ambtenaren. Slapende ambtenaren. 

http://elcomercio.pe/mundo/actualidad/venezuela-ue-considera-motivo-alarma-detencion-ledezma-noticia-1793465

De wapenstilstand van de FARC is een mythe


Vandaag kwam de "Defensoria del pueblo" met een lijst van ernstige schendingen  van de zogenaamde éénzijdige wapenstilstand van de FARC.

De regering heeft tot op heden haar mond gehouden daarover. Natuurlijk , want kritiek op de FARC is kritiek op Santos.
Hier een aantal zaken die helemaal niets met wapenstilstand te maken hebben:

  • De FARC zijn gewoon doorgegaan met het leggen van mijnen in diverse regio´s. Het heeft ook mensenlevens gekost. 3 soldaten werden er door vermoord , 2 soldaten en 3 burgers gewond
  • een moeder hebben ze vermoord die niet toestond aan de FARC dat die haar zoons gedwongen meenamen voor hun oorlog.
  • 3 mensen zijn vermoord in een gebied waar de FARC de baas speelt. 
  • In La Calota gingen de FARC de confrontatie aan met het leger. Dat gebeurde vlakbij een school waar zich 188 mensen midden tussen het geweld bevonden en die niet konden ontsnappen. 
  • Ook in Caloto (Cauca) worden burgers continu door de FARC bedreigd. 
  • In Nariño waren de bedreigingen van de FARC zo ernstig dat 23 families (tijdelijk) moesten vluchten en inclusief 176 studenten en 6 leraren- 
  • bij confrontaties met het leger (in Nariño en Antioquia) vielen er 11 doden aan de zijde van de FARC en werden 3 soldaten gewond. 
  •  2 kinderen werden ook gedwongen gerekruteerd door de FARC (ontvoerd dus) maar slaagden erin te ontsnappen. Zodoende zijn we nu bekend met deze misdaden.
Natuurlijk is het geweld van de FARC drastisch verminderd ten opzichte van de tijd dat er geen wapenstilstand was. 
Maar er zijn dus wel degelijk grove overtredingen door de FARC. 

Voor Santos maakt het niks uit of er een paar doden meer vallen. Alleen als er een belangrijk persoon wordt gedood of ontvoerd komt hij in actie. Hierboven al die gewonde arme boertjes en dienstplichtigen zijn niet belangrijk genoeg.



Volgens Santos gaat alles geweldig met de FARC en de onderhandelingen. Alleen in Colombia (waar Santos zich zelden vertoont) gaat het wat minder. 


maandag 23 februari 2015

Santos ziet de bui hangen en neemt meer afstand van Maduro



Zoals eerder gezegd: parlementsverkiezingen komen er dit jaar aan en diverse analisten gaan er van uit dat de oppositie dit overweldigend gaat winnen. Maduro doet helemaal niets aan de crisis, behalve dan het buitenland de schuld geven en vooral Colombia natuurlijk.
Zie ook de recente discussie erover op Red Noticias erover.

http://www.redmasnoticias.com/portal/redmas/noticias/opinion/detalle/analisis%20hassan%20mauricio%20venezuela-443815/

Santos mag best in de bloemen gezet worden dat het de eerste president in Latijns Amerika is die opkomt voor de mensenrechten in Venezuela. Het tekent ook de zelfverzekerdheid van Santos. Hij weet dat hij Venezuela helemaal niet nodig heeft in dat vredesproces en hij schat ook in dat het laatste jaar voor Maduro is begonnen. Althans het laatste jaar dat hij nog als alleenheerser in Venezuela kan functioneren.

En het is natuurlijk een schandaal dat Santos de enige is die nu opkomt voor de mensenrechten in het buurland. Van figuren als Correa, Kirchner, Morales en Bouterse hoef je natuurlijk niks te verwachten.  Die zijn allemaal net zo erg.  Maar er zijn toch wel meer landen die daar wel iets over kunnen zeggen? Mexico, Perú bijvoorbeeld.


En dan de rol van UNASUR met die Samper. Die het allemaal heel normaal vindt wat er in Venezuela gebeurt.
Tekenend voor Zuid-Amerika. Treurig.