zondag 17 augustus 2014

De verontschuldigingen van Ivan Marquez



Gisteren spraken 12 slachtoffers van het geweld van de oorlog met de onderhandelingsdelegaties. 12 van de 6.4 miljoen slachtoffers.
Ivan Marquez heeft deze mensen zijn excuses aangeboden. Daar kunnen de Colombianen het mee doen.

Marquez en volgelingen die in Colombia hun hand er niet voor omdraaiden mensen te vermoorden, aan palen vast te binden, rustig 20 jaar zij zich hielden tot ze dood gingen aan ziektes, ondervoeding of zelfs ouderdom, omdat het losgeld niet kwam. Of omdat ze gedwongen werden mee te vechten.

En nu na 2 jaren in een 5-sterren hotel in Havana en een nog langer aantal jaren in een 6 sterren hotel (Marquez) in Caracas , bieden ze hun excuses aan. Excuses aan mensen die de afgelopen jaren alles zijn kwijtgeraakt. Hun kinderen, hun huis en voor wie hun leven is vernietigd door de man die nu even pardon zegt.
Daar kunnen ze de slachtoffers het mee doen. Ze zijn slachtoffers, en ze blijven voor hun hele leven slachtoffers. En de daders zijn de winnaars, altijd die hoeven niet alles te verliezen en die hebben een heel wat mooiere behuizing dan hun slachtoffers, die alles kwijt raakten inclusief hun eer. Zo gaat dat.

Voor de mannen met de maatpakken uit Bogotá die onderhandelen met de FARC is dit een mooi moment om de zaak af te sluiten. Immers er zijn de excuses aangeboden. En ze kunnen allemaal de politiek in.

Let wel: 80% van de Colombianen wil niet dat de FARC de politiek ingaan. Iets minder, 75% wil dat ze gewoon de gevangenis in gaan voor hun misdaden.

Ja hoor de Colombianen zijn heel gewone mensen net als U en ik, die vinden dat misdaden bestraft moeten worden en zware misdaden zwaar bestraft. Ik ben zelfs afgestapt van het idee dat de doodstraf een onmenselijke straf zou zijn. Ik vind de doodstraf in sommige situaties een verdiende straf. En nu niet ach en wee roepen. We hebben zelf Max Blokzijl  geëxecuteerd.  Een journalist was dat op de radio, maar een soort Nationaal-socialistische mr GBJ Hilterman (ik noemde Gremdaat maar dat vind ik onjuist, dat is een man met humor en dat kan je van socialisten meestal niet zeggen en zeker niet van Marquez of Mussert  , allemaal dezelfde ellende).   Die Blokzijl had nimmer iemand vermoord of ontvoerd. En de meeste Nederlanders hadden het ook in de jaren 70 het beste gevonden als de 3 van Breda geen gratie hadden gekregen. En Menten was 30 jaar nadat de oorlog was afgelopen nog steeds iemand die de galg had verdiend, volgens de meesten.
Geen straf of een taakstrafje is een verdere vernedering voor de slachtoffers. Een vernedering die voor hen er altijd zal zijn. Je mag er niet over praten want het hoofdstuk is nu afgesloten. Iemand zijn ellende aanhoren is niet leuk. Je hebt het zelf ook moeilijk en daar komt hij weer met dat verhaal. Een verhaal dat altijd in zijn hoofd zal blijven doorgaan. De vernederingen , het altijd bespied worden, het ontbreken van privacy en de strijd tussen de gegijzelden. Hoe mensen veranderen in dieren om een extra lepel soep te kunnen bemachtigen. Onder dwang komt ook de beest in sommige mensen naar boven. De naakte mens, ontdaan van alle manieren die ooit geleerd waren. Het laagje vernis is eraf.

Een doodstraf is een einde aan de misdaden van de dader. Dan is herhaling onmogelijk. Wellicht een zekere geruststelling voor de daders die echt spijt hebben, want ook zij weten dan zeker dat het nooit meer zal gebeuren.. En voor degenen die geen spijt hebben ligt de straf nog meer voor de hand: daarvan staat tevoren vast dat ze het weer zouden doen als "het moest". . Het komt niet tegemoet aan de gevoelens van de slachtoffers , want het leed is reeds gedaan en valt nimmer meer goed te maken. Maar het heeft iets van een afsluiting van het lijdensverhaal. En in dat opzicht mag je bij dergelijke omvangrijke gruwelijke misdaden het een goede zaak vinden dat de doodstraf bestaat.  Iets dat ik ook bij het Internationaal Strafhof in Den Haag mis. Het is een gemiste kans voor Mensenrechten-organisaties: zij moeten dit onderwerp weer ter discusiie inzetten , beter gezegd het standpunt innemen dat voor dergelijke grove misdaden tegen de menselijkheid de doodstraf mogelijk moet zijn. Er zijn nou eenmaal door en door slechte mensen op deze wereld. Mensen die in staat zijn halve volkeren uit te moorden. Daar past geen 10 jaar Bijlmer bij. Dit zijn beesten en blijven beesten.  Ook geen levenslang, het jaagt de maatschappij op kosten , daarin volg ik Jeremy Bentham, en erger bovendien, wat als het beest na 30 jaar nog steeds leeft en er komt een nieuwe gek aan de macht die denkt goed te doen door dit soort lieden naar huis te sturen omdat hij ziek is ?

Overigens vind ik een vergelijking van Max Blokzijl met de FARC heel terecht. Luister eens naar bv deze bijdrage van Blokzijl . En dan begrijp je ook waarom deze man zo snel mogelijk tegen de muur moest worden gezet.  http://www.geschiedenis24.nl/speler.program.7153185.html


De slachtoffers die in Havana zijn, zijn geselecteerd door vertegenwoordigers van de VN.
Maar natuurlijk voorgedragen door Santos. Hij is verantwoordelijk. Hij is de baas van dit land. Die 60 mensen zijn mensen die achter zijn vredesproces staan. En dat zijn zeer zeker lang niet alle slachtoffers van de bevolking. Ik durf zelfs te zeggen dat de meeste slachtoffers zich helemaal niet vertegenwoordigd voelen. En zich ook niet willen laten vertegenwoordigen. Slachtoffer zijn is een zeer individuele zaak. Met eigen gevoelens daarover, ieder verhaal van een Colombiaan is een ander verhaal. Praat met de mensen en je weet dat. En het is ook niet zo moeilijk om slachtoffers te vinden, want er zijn er vele miljoenen.

Simpele vraag: als Uw dochter is vermoord door een boef, zou dan het eerst wat U zou willen zijn een confrontatie met de dader? En hem vergeving schenken?
Deze agenda is samengesteld door de daders. De daders zijn de FARC en de Staat.
Want ook de slachtoffers van de Staat zijn vertegenwoordigd.


Santos heeft gezegd dat hij president is (of wil zijn) van alle Colombianen. Maar dat zal moeilijk zijn. Vast staat dat een groot deel van de bevolking niets van deze man wil weten. Zijn populariteit is vlak na de verkiezingen weer dramatisch gedaald.
 http://www.elcolombiano.com/BancoConocimiento/I/ivan_marquez_le_pidio_perdon_a_una_de_sus_victimas/ivan_marquez_le_pidio_perdon_a_una_de_sus_victimas.asp


vrijdag 15 augustus 2014

Vredesonderhandelingen met de FARC de slachtoffers



Bij het agendapunt over de slachtoffers van het gewapend conflict zijn 60 slachtoffers uitgenodigd. Slachtoffers van de FARC , van de para´s en van de Staat.

Ik vind dat geen juiste benadering. Ik weet niet wat de onderhandelaars bezielt, maar als je met de FARC praat dan moet je praten over de slachtoffers van de FARC. Het gaat er immers om dat er een verzoening plaatsvindt. Niet tussen de slachtoffers onder elkaar (hoewel dat misschien ook nodig is) maar er zal genoegdoening moeten zijn voor de slachtoffers van de FARC en hun spijtbetuiging dat ze deze misdaden hebben begaan. En de belofte dat dat nimmer meer zal gebeuren als er vrede is.
Vanzelfsprekend moet iets dergelijks ook gebeuren met de slachtoffers van de ELN, die waren vroeger trouwens veel en veel grotere schoften dan de FARC, ze waren jarenlang de grootste ontvoerders in het land. En nog steeds plegen ze afschuwelijke misdaden tegen de arme bevolking.

En als dit agendapunt is afgerond kan en mag het niet zo zijn, dat daarmee het punt over de slachtoffers helemaal klaar is. Er zijn enige honderdduizenden mensen direct slachtoffer geweest van de FARC. Na het uitzitten van de straf zouden de slachtoffers in de gelegenheid moeten worden gesteld te praten met hun voormalige onderdrukkers over het leed wat hen is aangedaan.
Niet dat dat iets oplost, maar het zou horen als een stukje reparatie. Ook al zou er maar 1 slachtoffer zich dan ermee kunnen verzoenen dat het zo gegaan is en dat ze er een stukje rustiger onder leeft, Dan al is dat de moeite waard.

En dat hoort ook te gebeuren met de slachtoffers van de paramilitaire organisaties. Overigens gebeurt dat al regelmatig. Hierbij gaat het om jongens van de AUC die hun straf hebben uitgezeten (maximaal 8 jaar was de deal)  en als onderdeel van de vrijlating probeert men ze in contact te brengen met hun slachtoffers en over de misdaden te praten. Dat lijkt mij een goede weg in sommige gevallen. Niet altijd, er zijn slachtffers die dat nimmer aankunnen. En dat geldt natuurlijk ook voor de slachtoffers van de FARC.

Ook Claudia Lopez van de Alianza Verde denkt er zo over: bij de onderhandelingen in Havana horen de slachtoffers van de FARC te zitten. Niet de slachtoffers van de para´s.
Ik ben niet zo gecharmeerd van Claudia, ze schreeuwt nogal op de TV alsof ze op de markt rotte vis staat te verkopen. Maar in dit geval ben ik het volledig met haar eens. Met de FARC bespreek je de slachtoffers van de FARC. Alweer een miskleun van Santos.

Slachtoffers van de Staat zijn er ook. Talrijke. De militairen hebben mensen gedood die niets met het conflict te maken hadden. Daarvoor moeten ze de bak in, net als de para´s en net als de FARC. Wellicht ook een hogere straf dan de FARC of de ELN omdat ze dit als politieagent of militair hebben gedaan. Maar dat is aan de rechter en niet aan Santos of het Congres. In mij optiek de civiele rechter en niet via de militaire rechtspraak.

De gespreksrondes met de FARC gaan nu beginnen en ik ben benieuwd wat dit gaat opleveren.
Niet veel denk ik. Ik heb in al die 2 jaar nog geen enkel fatsoenlijk woord van spijt gehoord uit de mond van iemand van de FARC.
Spijt en straf. Dat hoort het gevolg te zijn van deze gesprekken. Alles wat het minder is, is een teleurstelling voor de slachtoffers. Maar zoals gezegd: de meest fervente nazi´s toonden ook nooit spijt voor hun daden. Men zei dat men handelde in opdracht (Eichmann) . Of dwang, of overtuiging omdat men jarenlang gehersenspoeld was. De menselijke geest maakt dan soms rare kronkelingen, waardoor de grofste misdaden niet aan zichzelf worden toegeschreven. Een interessant punt om te onderzoeken: hoe kunnen mensen zo te keer gaan als beesten. Mensen zelfs met een universitaire opleiding zowel bij de FARC als bij de nazi´s zaten afgestudeerde mensen. Afgestudeerde beesten dus. .


Persoonlijk geloof ik helemaal niet zo in dit agendapunt van de slachtoffers. Het is meer voor de show, dan hebben we dat ook gehad. Want de slachtoffers blijven slachtoffers ook zijn ze dat nog over 80 jaar als ze hun laatste adem uitblazen. En inmiddels zitten de daders dan allang een jaar of 20 in het Congres. En reizen de halve wereld rond met hun verhaal over hun heldhaftige strijd tegen het fascisme. Che Guevara heeft meer dan 700 mensen persoonlijk afgeslacht en richtte concentratiekampen op voor de homo´s. Tienduizenden mensen, nee honderdduizenden mensen zijn in zijn naam in Latijns Amerika omgebracht. Maar de daders gedragen zich als helden, terwijl ze minder zijn dan de wreedste beesten die we in de natuur kennen.

Voor de slachtoffers lost het niks op. Laten ze maar eens beginnen om te vertellen waar de lichamen van de kinderen liggen. Laten ze het maar gaan aanwijzen. Dus hup naar Colombia weg uit Havana, want ik neem aan dat ze niet in de kelder bij Fidel Castro liggen.
En natuurlijk schadevergoeding betalen aan de slachtoffers. Die mensen zijn financieel vaak totaal aan de grond geraakt door losgeld te betalen.

Het is een verkeerde agenda die besproken wordt in het verkeerde land. .



De kosten van een vakantie in Colombia



Je kan je vakantie altijd zo uur maken als je zelf wilt. Slapen in 5 sterren hotels en reizen met een vliegtuig. Of gewoon dure hotels bv in Barichara waar ze rustig 260.000 pesos voor een hondenhok vragen en niet alleen aan gringos

Maar Colombia is vooral een vakantieland voor backpackers . En die  gaan met de bus en slapen in verblijven met zo weinig mogelijk sterren.
En dan kan je Colombia als toerist goedkoop vinden. Je kan dan voor 50 euro per dag rondkomen. Inclusief hotel en inclusief eten. En zelfs nog een pilsje in de avond gaan drinken.
Een goedkoop hotel kan je krijgen voor zeg 40.000 pesos. Ontbijt 3000 pesos, lunch 5000 pesos wat snacks en drank voor onderweg 15.000 pesos en avondeten 15.000 pesos . Voor nog geen 90.000 pesos kan je rondkomen. Dat is 40 euro.  Die 10 euro hou je over voor een bus naar een volgend dorp.

Is 50 euro per dag goedkoop? 1500 euro per maand, dat is ongeveer 6 keer het minimumloon. 3.8 miljoen pesos is een bedrag dat 80% van de inwoners in Medellin waarschijnlijk nog nooit bij elkaar gezien hebben, behalve dan als lening misschien.






Vreemde in eigen land



Ik volg zeer trouw het nieuws uit Nederland. Dat wil zeggen iedere dag de (Nederlandse ) krant en het journaal. Maar toch raak je verrast bij een bezoek aan Nederland na enige jaren. Dingen die niet in de krant staan met zoveel woorden maar het gevolg zijn van een toestand of een ontwikkeling.

Ik was dus verrast over
- het verdwijnen van de postkantoren. Waar kon ik postzegels kopen en mijn geld opnemen?
- het verdwijnen van brievenbussen. Waar kan ik mijn brief op de bus doen.
- het verdwijnen van openbare telefoons. Ik kon niet meer bellen. Ja in een donkere parkeergarage had ik een oud apparaat gevonden. om iemand in hetzelfde stadje te bellen was ik in een paar minuten 4 euro kwijt. - ik kon nergens parkeren langs de straat in de stad. want daar had ik een chipknip voor nodig die ik als buitenlander niet heb,  Dus moest ik in parkeergarages staan.
- openbaar vervoer heb ik maar overgeslagen. ik weet dat het smerig is en dan dan moet je gaan uitzoeken hoe je een kaartje kan kopen, want bij het metrostation kom je daar niet achter. En zoveel tij als toerist heb ik niet.
- de lege winkelpanden. niet veel, maar tal van mij vertrouwde winkels (die er soms al 50 jaar zaten) waren weg. Failliet. Ook zaken die echt naam hadden.
- en dan de wegen. allemaal afsluitingen en je bent eigenlijk verplicht een TomTom in je auto te hebben anders kom je er nooit achter hoe hard je mag rijden. Het was wel lekker stil op de weg.
- de jongeren op straat kon ik niet verstaan, ze spreken nog sneller dan Mathijs van Nieuwkerk. En soms met een herkenbaar Marokkaans accent, ook jongens die ik er van verdenk geen Marokkaan te zijn.
- Nederland is verder in de stad veel viezer dan ik in mijn herinnering had.
- Nederland is nog mooier dan ik in mijn herinnering had. Veel groen en brede trottoirs.
- de eerste tijd miste ik soms de kou. Het is hier iedere dag warm. Vrijwel altijd boven de
 25 graden. Terug in Nederland voelde ik de kou. Het was juni en in de middag bij een bui daalde de temperatuur naar 8 graden Celcius. Weliswaar boven nul. Maar ik mis nu de kou niet meer, Die mogen ze houden in Nederland.

donderdag 14 augustus 2014

Slachtoffer van de FARC


Het meest bekende slachtoffer van de FARC was Ingrid Betancourt. Ze heeft er een indrukwekkend boek over geschreven.
Militairen die niet slechts gevangen werden genomen. Nee ze werden vastgebonden aan palen, en kregen  nauwelijks voeding en moesten dagenlang vastgebonden blijven staan. Werden iedere dag vernederd.

Ik moet daar weer aan denken als ik dit lees van Jean Améry, een Oostenrijks filosoof, gemarteld door de Gestapo en vervolgens afgevoerd naar Auschwitz, hetgeen hij overleefde.

Ik citeer:

"Wie eens gemarteld is , blijft gemarteld worden (...) Wie die kwelling heeft ondergaan kan geen plaats meer vinden in de wereld: de gruwel niets te zijn geweest, blijft branden. 
Het vertrouwen in de mensen , door de eerste slag in je gezicht geschokt,  door de marteling vernietigd, herstelt zich nooit. " 

De marteling was voor Améry een eindeloze doodsstrijd. Hij pleegde zelfmoord in 1978.


dinsdag 12 augustus 2014

Santos lonkt naar de oppositie: ISAGEN



POLO en de Centrum Democraten zijn het op sommige punten met elkaar eens. Bijvoorbeeld over ISAGEN. Santos wil het aandeel van de Staat verkopen aan particuliere bedrijven. POLO en CD zijn tegen. Maar ook veel mensen zien het als onverstandig om een bedrijf dat zich bezighoudt met de verkoop van energie.
De opbrengst van de verkoop van de aandelen ISAGEN zou gebruikt worden voor investeringen in de infrastructuur.
Maar natuurlijk gaat het hier dus wel om het uit handen geven van een voor Colombia strategische bedrijfstak. Mij lijkt het ook geen verstandige zet om dit bedrijf verder te privatiseren. Men zou bv een belang van 51% als Staat kunnen houden. Dan kan je wel aandelen verkopen en dat geld ergens anders voor gebruiken . Maar dat is eenmalig.

Santos heeft nu de verkoop van zijn aandelen ISAGEN uitgesteld met een jaar.

Hij lonkt voortdurend naar Zuluaga. Maar voorlopig komt hij voortdurend van een koude kermis thuis.
Bij de plechtigheid rond de ambtsaanvaarding door Santos waren de Centrum Democraten  bewust afwezig. Dat zegt wat over de relatie van de CD met Santos.




Vandaag een journalist vermoord in Taraza, Antioquia



In de regio Bajo Cauca in het Noorden van Antioquia is de journalist Luis Carlos Cervantes vermoord door 3 lieden.
Luis Carlos werkte voor Teleantioquia gedurende 6 jaar en stelde regelmatig de corruptie in die regio aan de orde. Hij ontving regelmatig bedreigingen van bendes.
Hij viel onder het regime van  la Unidad Nacional de Protección  ren kreeg een stel lijwachten voor zijn bescherming.  Op 24 juli werd de bescherming ingetrokken omdat men van oordeel was dat de journalist geen gevaar liep. En nu is hij vermoord.

Teleantioquia besteedde er behoorlijk aandacht aan, doch het miste wel diepgang. Te weinig achtergrond. Kan ook niet want dan vallen er nog meer doden. Zo machtig zijn die bendes.

De moord vond plaats in Taraza, ruim 200 km ten noorden van Medellin.

Het gebeuren doet me weer denken aan Dionisio Vivo, uit de roman Señor Vivo and the Coca Lord van Louis de Bernières.

Hier is schrijven en praten over corruptie soms levensgevaarlijk. Ook in Medellin.


Maar de regio waar de moord gebeurde is bijzonder gevaarlijk. Taraza, Caceres, Zaragoza, El Bagre, Remedios, Amalfi, Anori allemaal gemeenten waar bendes incl de FARC voor veel geweld zorgen.

Teleantioquia is over het algemeen zeer regeringsgetrouw. Wordt ook betaald door de regering van Antioquia. Toch zoeken ze soms de grenzen op voor meer onafhankelijke journalistiek. En ze melden heus wel problemen die er in regios en vooral gemeenten zijn. Maar echte onderzoeksjournalistiek is er niet bij.  Dat is hier heel lastig. Journalisten moeten dan bescherming krijgen, wat ze ook krijgen als dat nodig is of ze vluchten meestal naar de VS . Zoals Daniel Coronel.


Ja er moet hier nog een hoop gebeuren. Daarom: die vrede met de FARC brengt echt nog geen oplossing voor al het geweld. Wie dat zegt is of heel erg stom of probeert de mensen te belazeren met een praatje voor de vaak.





Volgende agendapunt: de slachtoffers van het conflict




Santos slooft zich vreselijk uit voor de FARC. Roept de mensen op tot verzoening. Althans hij roept de slachtoffers van de FARC op tot verzoening. Nee hij roept niet de FARC op tot verzoening. Die hebben daar trouwens helemaal geen trek in. Waarom zouden ze? Ze zitten goed in hun riante 5 sterren hotel in Havana een beetje populair te doen naar e linkse pers en tegelijkertijd iedere dag beledigingen richting hun ex-slachtoffers te maken.

Bij de komende besprekingen met de FARC over de slachtoffers staan niet de slachtoffers van de FARC centraal. Nee wat er besproken wordt zijn de slachtoffers van het Nationale Leger van Colombia en van de para´s. Zelfs Teleantioquia een zender van de lokale regering en dus ook voor Santos moest er gisteren aandacht aan besteden. Zo hoog zijn de protesten opgelopen. Vanuit Antioquia is niemand afgevaardigd naar Havana als slachtoffer van de FARC. Militairen die soms meer dan 12 jaar gemarteld zijn door de FARC mogen niet naar Havana.
Mensen, slachtoffers van de FARC,  klagen al weken openlijk dat ze zich niet vertegenwoordigd voelen.

Het is ook belachelijk om met dat stel schoften in Havana  zaken te bespreken die hun helemaal niet aangaat. Criminelen horen bestraft te worden. Para´s, militairen en criminele communisten.

Door allerlei andere groepen erbij te gaan betrekken zorg je alleen maar voor een Poolse Landdag.
Maar geen verzoening. Niemand zit hier te wachten op een FARC in Havana die uiteindelijk de Colombiaanse slachtoffers voor oud vuil gaat uitmaken.




FARC verwerpt tekenen vredesakkoord dit jaar


Onderhandelen betekent dat je de andere partij niet jouw wil kan opleggen. Dat kan wel gebeuren als je overwinnaar bent. Dan is er sprake van capitulatie.
En zo redeneert de FARC. De FARC ziet zicjh met hun 8.000 trawanten als een gelijkwaardige partij in Havana.
Santos niet. Die denkt dat hij ze in zijn macht heeft gelet op zijn houding. Tegelijkertijd geeft hij de FARC op allerlei punten hun zin. En dat is een houding die door de FARC wordt uitgebuit. Terecht. Zou ik ook doen.

Santos had net 2 jaar geleden gezegd dat de vrede dichtbij was. Een kwestie van maanden. In november dat jaar (2012) zei hij dat het voor november 2013 klaar moest zijn met het gepraat in Havana. Dan zou er een akkoord liggen. Dat was dus de tweede leugen. Een tijdje later zei Holguin dat het geen november zou worden maar laat in december 2013. En dat was de derde leugen.

In verkiezingstijd tijdens een internationale conferentie kondigde Santos aan dat dit jaar de vrede getekend zou gaan worden.
En dat wordt dus de vierde leugen.

Santos had ook gezegd, dat als de besprekingen dit jaar niet afgerond zouden worden, alle lieden die nu in Havana zitten gelijk meegenomen worden naar Bogota en daar de bak in gaan.

Gelooft U het?

Wat ik wel geloof (en dat geloofde ik al ver voor zijn herverkiezing) : we krijgen nog eens 4 jaar geklungel van een president die weinig inzicht vertoont in tal van zaken.
En wie het slachtoffer is? Nee niet de FARC, die zitten in een riant hotel met luxe zeiljacht in Havana.
De slachtoffers zitten in La Guajira  met het corrupte regime daar dat niks om ze (de Wayuu) geeft, in Putumayo, Arauca , delen van Antioquia, Cauca, Buenaventura, Meta, Tumaco, Caqueta allemaal delen van
Colombia waar de FARC de mensen het leven iedere dag zuur maakt.
En geloof nou niet dat als er vredesakkoord zou komen , dat die mensen dan geholpen zouden zijn.




Ministerwisseling regering Santos



Er zijn een flink aantal verschuivingen binnen de regering Santos voor de tweede termijn. Gina Parodi is inderdaad Minister van Onderwijs geworden. Wat mij betreft de belangrijkste post voor de komende jaren. Hier zal wat moeten gaan gebeuren. Er liggen plannen. Zuluaga had als plan dat de kinderen weer gewoon de hele dag naar school gaan. 8 uur per dag. Santos ging dezelfde kant op: verlenging van de schoolduur. Want Colombia scoort vergeleken met andere landen erg slecht als het gaat om het niveau van de scholing.

Jorge Robledo (POLO) was vanavond bij het programma " Semana en Vivo". Je hoeft het niet met hem eens te zijn maar hij toont altijd dat hij een serieus politicus is , die een uitstekende politieke analyse kan maken . Wat mij betreft één van de beste volksvertegenwoordigers ie er in Bogota rondloopt. Ook beter dan bv zijn partijgenote Clara Lopez die een miskleun had gemaakt met haar campagne voor Santos.

Hij zat naast een Congreslid van de Centrum Democraten en je ziet dat de partijen (POLO en Centrum Democraten) die ze vertegenwoordigen op sommige punten elkaar zullen kunnen vinden. Bijvoorbeeld als het om de verkoop van ISAGEN gaat. Beiden zijn tegen de privatisering van ISAGEN. Sants wil het verkopen omdat hij dan geld heeft voor de verbetering van de wegen. Maar ISAGEN is een strategische bedrijfstak: energie. En het is niet handig om een dergelijk bedrijf in buitenlandse handen te laten vallen.
Ook de Alianza Verde is tegen.

En er zullen nog wel vaker coalities tussen rechts en links gemaakt worden. Goede zaak.  Verwacht er niet te veel van echter. De meerderheid loopt achter Santos aan.

Jorge Robledo over de ministerwisseling . Hij vond het allemaal weinig uitmaken. Het is Santos II of wel Uribe IV , want hij ziet zoveel verschil tussen Santos en Uribe . En ook daar heeft hij gelijk in als het om de economische politiek gaat. Nadruk op mijnbouw. Industrie zwaar in de verdrukking dankzij de dure peso. Geen aandacht voor het milieu.

Jorge maakte wel een kanttekening bij de nieuwe minister voor Milieu: Gabriel Vallejo. Dat viel op, want voor de rect wilde hij weinig kwijt over de kwaliteit van de kandidaten. Die kwamen allemaal van andere posities als minister of overheids-instituten. Maar Jorge was uiterst sceptisch over de kwaliteiten van Gabriel Vallejo. Als Jorge Robledo dat zo met nadruk zegt dan is dat waarschijnlijk wel terecht.
En dat is een sombere boodschap voor Colombia. Het milieu staat hier dankzij de nadruk op de mijnbouw , zwaar onder druk. En daar moet echt wat aan gaan gebeuren. We zien nu al na een droogte-periode hoe kwetsbaar dit land is voor klimaatverandering. Het roer moet echt om de komende jaren.
Maar ik zie dat niet gebeuren. Zoals Jorge zei: voor Santos gaat alles " MARAVILLOSO" in Colombia. Dus verwacht niks van deze regering. Want het gaat al geweldig.








zondag 10 augustus 2014

Borstvoeding en viool spelen: de cultuur in de metro



Ik heb het al eens eerder gezegd. Als we het over vervoer hebben dan is het een verademing om hier met de metro te mogen reizen.
Allereerst: de mensen gedragen zich hier voortreffelijk in de metro. De mensen nuttigen helemaal niks, spugen niet op de grond en laten ook geen harde boeren. Het woord gastritus bestaat hier wel, maar in de metro heeft niemand er last van.

Dit allemaal in tegenstelling tot de metro in Amsterdam en helaas ook in 010 .

En in de 2e plaats: de metro hier en de perrons zijn hartstikke schoon.Er liggen nergens peuken want niemand zal je hier ooit zien roken : noch op het station , noch in de metro. Mag niet en dus gebeurt het ook niet. Geen rotte vis in de metro wat ik wel heb meegemaakt in Rotterdam waar de metro gewoon stinkt Ook geen graffiti op de metro. De metro ziet er na zoveel jaar nog steeds perfect uit.

Ze hebben het dan ook vol trots over de cultuur in de metro.

De metro is van iedereen en je ziet een doorsnee bevolking. Hoewel...... bedenk wel dat  lang niet door iedereen ooit een stap heeft gezet in de metro. De bus wel, de metro niet. En dan zie je jonge vrouwen tobben met de elektrische roltrap, waar ze nog nooit op hebben gestaan. Echt waar. Die kennen ze soms niet, ook al wonen ze hier. En dan die metro, toch wel beangstigend een eerste keer.

Je ziet hier tal van meisjes met grote buiken rondlopen. Vaak nog lang geen 18. Soms denk ik wel eens dat die meisjes vanaf hun 14e een soort van wedstrijd met hun vriendinnen houden wie er het eerste zwanger is.
En dan met de baby de metro in. Je ziet hier vrijwel altijd wel heel jonge moeders in de metro met baby´s die soms geen 3 weken (of dagen !) oud zijn. In een deken gewikkeld.
En dan zie je ook regelmatig dat die meisjes borstvoeding geven aan hun kleine in de metro. Dat kan. De baby is volgens mij het enige menselijk wezen dat MAG consumeren in de metro van Medellin.
En terecht. Want als dat niet zou mogen dan zou het een herrie van alsmaar huilende baby´s worden.
Luiers verschonen in de metro kan niet. Daar is geen gelegenheid voor. Maar ik heb eerlijk gezegd nooit vervelende geurtjes opgemerkt in de metro. Niet van mensen (hoe vaak stinken de mensen niet in de metro van Rotterdam, met overhemden met de zweetlucht van gisteren)  en ook niet van baby´s. Colombianen zijn schone mensen vanaf hun geboorte.

En dan de violist. Plots ging er een knul viool spelen in de metro. Hij is er met enig geweld uitgezet door de politie.
Er was protest van sommigen. Begrijpelijk. Maar nu een violist toelaten in de metro betekent dat er over een uurtje een stel knullen met een muziekinstallatie komen en gaan rappen. En aan het eind van de dag wordt de metro net als de bussen bevolkt door mensen die snoepjes verkopen en weet ik wat. Hoewel de toegang natuurlijk niet gratis is, maar als je binnen bent dan kan je er de hele dag vertoeven voor 1500 pesos.

Snoepjes verkopen of muziek maken in de bus zal ook lastiger worden, omdat veel van de oude bussen gaan verdwijnen. Totaal zouden er 1500 van de 5600 bussen gaan verdwijnen dit jaar.
En dat betekent voor de honderden mensen die op de bussen werken wel een probleem. In de metro stappen biedt geen soelaas.


Gina Parody niet gezien bij de Katholieke Kerk



De Katholieke Kerk is hier nog steeds een machtsfactor in de politiek. Op veschillende punten loopt Colombia nog enige decennia achter bij Nederland. De macht kwijnt wel langzaam weg , ook omdat andere christelijke geloven in opkomst zijn. Maar als het even kan dan probeert de Kerk wel invloed te hebben op de politiek. En zoals we weten is die invloed altijd onzalig.

En nu Gina Parody, ex-directeur van de SENA en nu werkloos. Ze heeft al een aardige politieke carriere achter de rug. En zoals het er nu naar uit ziet wordt ze straks de Minister van Onderwijs in het kabinet Santos.

Maar er zijn bezwaren. Van de vakbonden die bang zijn dat ze de leraren slecht gaat behandelen. En van de Kerk, want als directeur van de SENA heeft ze er een stel kapelanen die daar les gaven de deur uit gewerkt.
Nou ik vind dat deze dame uitstekende papieren heeft als ze die vakbonden en de Katholieke Kerk tegen zich in het harnas gejaagd heeft. De vakbonden komen alleen maar op voor hun onderwijzers die voor een groot deel totaal incapabel zijn. En dus slecht voor de jeugd en slecht voor de toekomst van dit land. Die moeten niet meer betaald worden. Wel mensen meer betalen die echt hun best doen om zichzelf te scholen en zodoende de kwaliteit van het onderwijs verbeteren.

En dan die Katholieke Kerk. Ach die Kerk heeft hier zoveel ellende aangericht....
Wat zijn dat voor mensen van die kerk die zeiden tijdens La Violencia dat de rivieren rood moeten kleuren van het bloed van de Liberalen?
Iedere incapabele kapelaan in het onderwijs minder is vooruitgang .
Dus aan het werk Gina. Misschien is zij wel in staat de hervormingen die echt nodig zijn door te drukken.
Van Santos moet je het helaas niet hebben. Die wil iedereen zoveel mogelijk te vriend houden en ben je bevriend dan krijg je van hem een trap na (Uribe en nu ook Clara Lopez) .


Droogte voorbij in la Guajira

Vandaag is er voor het eerst weer regen gevallen in la Guajira. Na een jaar van droogte. Onder andere bij Albania heeft het gestortregend. Maar ook op veel andere plaatsen.

Er wordt water uitgedeeld namens de overheid, maar er zijn figuren die dan geld vragen voor dat water. Santos heeft gezegd dat mensen die dat doen de bak in gaan. Ik hoop dat hij niet weer een loze belofte doet. Sociale controle is er nauwelijks, want de mensen zijn bang van de macht van de maffia. Je waagt je leven als je die mensen aangeeft.  Dat is niet iets typisch voor la Guajira, maar voor heel Colombia. OK, er wordt soms de politie gebeld en lang niet alle politie is slecht, maar vaak zijn mensen bang, omdat de politie soms banden heeft met de maffia. 
En dan blijft de opmerking van Santos een loze belofte. En Santos is slim genoeg om dat te weten. 


vrijdag 8 augustus 2014

Inauguratie van Santos



Sinds gisteren is Santos aan zijn tweede termijn begonnen. Misschien wel de laatste tweede termijn van een president van Colombia, want dat was één van zijn eerste programmapunten voor de komende vier jaar: het afschaffen van de herverkiezing  van de zittende president.

Gisteren 7 augustus was de ceremonie van de inhuldiging van de nieuwe president. En dan is het opletten. Wie is er wel bij en wie niet?
Herman van Rompuy was er namens de Europese Unie. En van de naaste buren waren er Correa (Ecuador) en Humala, Peru. Verder de president van Mexico zag ik. En wat staatshoofden van een paar andere kleinere landen. De premier van Curacao was er ook trouwens.
Maar belangrijker nog: wie was er niet? Van de buren ontbraken Maduro en Dilma Rousseff. Maduro was hier vorige week. Maar waarom niet gisteren? Hij is toch zo´n belangrijke partner in dat vredesproces? Of was dat juist daarom, om de FARC en de communistische achterban van Maduro niet voor het hoofd te stoten. Zou best kunnen. Venezuela is eigenlijk gewoon partij in dat proces. En dat proces loopt helemaal niet zoals Santos het zou willen.
Buurland Brazilië heeft wel economische relaties met Colombia maar toch ook niet van die omvang dat Colombia zich daarop richt.

Kirchner was er niet. Ortega was er niet . En Morales was er ook niet, Nou zijn dit landen die voor Colombia weinig belangrijk zijn. Nicaragua misschien wel i.v.m. het grensprobleem. Economisch en politiek liggen Colombia en Nicaragua echter ver uiteen,  Idem Argentinië en Bolivia  Nederland heeft meer economische banden met Colombia dan Argentinië en Bolivia bij elkaar,

Zuid-Amerika is het grondstoffengebied van de wereld. Met name voor Azië (China) en deels voor West-Europa. Maar onderling is er relatief weinig handel . En politiek en economisch heeft Colombia het meest gemeen met Chili, Peru en Mexico. De landen van het Allianza del Pacifico. Het economisch-politieke blok van Latijns Amerika ten behoeve van een sterke eensgezinde positie voor de handel met Aziatische landen. Heel belangrijk.

Ik vergeet nog de vertegenwoordiging van Chili te noemen. . Chili werd vertegenwoordigd door Isabel Allende, Nee niet de bekende schrijfster van Het huis met de  geesten (een must om te lezen) . Het is Isabel Allende , de dochter van "de"  Allende, ze is voorzitter van de Senaat. .

Tot zover de ceremonie.

La Guajira, een departement met 3 kenmerken : honger, dorst en maffia



Permanente ondervoeding,  geen drinkwater, maar wel barstens vol gas, kolen, olie, uranium . Dat is La Guajira. Ik kwam Indianen tegen onderweg , waarvan sommigen er vreselijk aan toe waren.   Mager, uitgemergeld en  een obsessie om iets te eten te krijgen.

Er is de afgelopen 20 jaar ca 2 miljard dollar aan belastinggeld heengegaan, maar je ziet het niet. Slechte wegen, gebrek aan drinkwater slechte gezondheidsvoorzieningen.

De meeste mensen die hier wonen zijn Indianen, maar die krijgen helemaal niks van dit belastinggeld. Het gaat naar het bestuur van het departement. En dat bestuur werd lange tijd gevormd door de maffia. Kiko Gomez was de gouverneur. Een soort van Pablo Escobar. Wwel iets minder moorden op zijn geweten maar nu in de bak. Partijgenoot van vice-president German Vargas Lleras.

Van 2008 tot 2013 stierven er in La Guajira 4113 kinderen aan ondervoeding.  En die stierven dus niet door de gevolgen van het klimaat. Nee die stierven omdat de Staat het volkomen heeft laten afweten in dit departement. Erger nog: de regionale overheid pikte het belastinggeld in en gaf vrijwel niks uit aan de voorzieningen voor de inwoners.
Inmiddels heeft de nationale regering een aantal drinkwaterputten gegraven waar in ieder geval 300 families mee gered zijn. Lang niet genoeg. Een druppel. En ik verwacht de komende 4 jaar nog een paar van dat soort druppels. Meer niet.

Ik durf de voorspelling wel aan dat er nog veel meer kinderen daar dood zullen gaan aan ondervoeding in de komende 4 jaar van Santos. Ik heb hem er bij zijn inauguratie-toespraak niet over gehoord dat hij zei dat hij er voor ging zorgen dat er daar geen kinderen meer van de honger of  de dorst zullen omkomen.











 

woensdag 6 augustus 2014

de obsessie van Ivan Cepeda



Ivan Cepeda vindt zichzelf het grootste slachtoffer van het geweld in Colombia. Hij staat ook vooraan in de rij richting Havana als slachtoffer van het geweld. Nee niet het geweld van de FARC want de regering Santos gaat met de FARC spreken over al het geweld in Colombia. En dus alle slachtoffers. Alle slachtoffers? Nee niet alle slachtoffers, dat kan ook niet want dat zijn er minstens 6.2 miljoen directe slachtoffers waarvan er inmiddels ca 700.000 nooit zullen komen want die vermoord.

Maar Ivan  zijn vader is vermoord. Vermoord door de para´s. En Ivan heeft de gedachte dat Alvaro Uribe dat gedaan heeft.
Verder is Ivan communist dus alles war de FARC gedaan heeft,  is geen misdaad. Zo eenvoudig is dat. Althans voor mensen als Cepeda en mevrouw Aida Abella , vertegenwoordiger van nog een andere linkse splinterpartij.

Uribe heeft altijd verantwoording afgelegd. En gaat geen enkele confrontatie uit de weg met niemand niet.
Het gaat over de tijd dat hij gouverneur was van Antioquia.
Overigens was Alvaro ook slachtoffer: zijn vader is ontvoerd door de FARC en vervolgens  langdurig gemarteld, waarbij al zijn ledematen werden afgesneden en daarna vermoord door de FARC.
Maar Alvaro gaat niet naar Havana. Terecht. Het is een zaak van Justitie om te onderzoeken wie deze moord heeft begaan. En natuurlijk dan bestraft worden.
In Spanje speelt dat nog steeds, 80 jaar na de Burgeroorlog. Het straffen van de misdadigers van het Franco-regime.  Hier gaat t om het straffen van alle misdadigers. Niet alleen de para´s , de AUC, en niet alleen de militairen. Maar ook de FARC en de ELN
Niemand staat boven de wet. Ook misdadige communisten niet.

Op zich is het logisch dat slachtoffers zich geroepen voelen nu hun mond open te doen. Overigens doet meneer Cepeda al jaren dit verhaal.  Hij staat altijd tot vervelens toe vooraan in de rij van slachtoffers. En heeft iedereen het nou wel zo´n beetje gehoord : zijn vader is vermoord en Alvaro Uribe heeft dat gedaan.  Dat mag allemaal gezegd worden. Ivan had zelfs mensen die voor hem gingen getuigen tegen Uribe. Maar ja die had ie wel omgekocht. Dus was de zaak een afgang voor hem.
. Ik zie er absoluut  geen kwaad in dat iemand een ander ergens van beschuldigt, ook al is dit helemaal niet waar . Integendeel zelfs. De vrijheid om je beklag te mogen doen over onrecht is een recht.  En het gaat om de moord op zijn vader. Alleen ik vind dat daarvoor de rechter is. Zo hoort dat.  Maar zolang mensen als Cepeda niet hun pistolen trekken om mensen om te leggen mogen ze alles zeggen wat ze willen. Dat lucht op
Iets heel anders is of dit wat Cepeda doet de weg is naar vrede. En dat is het dus niet. Mensen als Cepeda zijn helemaal niet toe aan vrede. Die willen ook geen Justitie, ze willen wraak. En denken dus ook niet aan oplossingen. Hij zit in de Senaat en van zo iemand mag je verwachten niet uitsluitend voor zijn eigen belangen op te komen. Dhr Cepeda wekt echter de schijn dat hij uitsluitend bezig is met zijn eigen obsessie en verder geen enkel belangstelling heeft voor meer vrede in de toekomst voor Colombia.

Misschien moet Ivan eens naar de divan van een psychiater.










Vakantie in Colombia



Het begrip vakantie is bij mij wat anders geworden na de emigratie. Ging ik vroeger meestal naar landen in Europa. Nu ligt dat wat minder voor de hand. Je zit op minimaal 14 uur reizen van Amsterdam. Bogota was in dat opzicht iets gunstiger.

Vakantie betekent toch vaak vakantie hier. En tja goed beschouwd is het hier iedere dag vakantie, met een zwembad voor de deur, en voortdurend vlinders en mooie vogels en andere zaken om je heen.

En als ik wegga binnen Colombia is dat vrijwel altijd met een bus. Altijd bidden voor ik wegga. Samen met alle andere passagiers. Dat bidden gebeurt in de bus wel vaker . En dat is ook begrijpelijk.

Reizen  is gevaarlijker dan in Nederland. De buschauffeurs hebben hier geen goede naam en de bussen zelf ook niet. Er zijn vaak ernstige ongelukken.

Ik vind altijd dat er maar weinig doden vallen in Colombia als je ziet dat het hier puur het Wilde Westen is op de weg. Totaal ca 5500 doden per jaar. en een veelvoud aan (zwaar-)gewonden.

Voor vakantiegangers : vliegen is comfortabeler, sneller en veiliger, maar natuurlijk wel ietsje duurder en je ziet minder van het land.

Kom je hier op vakantie dan kan je met recht spreken van een avontuurlijke reis. En avontuur betekent dat je een bepaald risico neemt. En dat risico is hier groter dan in menig Europees land.
Zolang niemand je dwingt op vakantie te gaan, is het altijd je eigen vrije keus. En is het risico wat er aan vast zit ook altijd voor jou.  Maar aan het leven kleeft altijd een risico.