dinsdag 28 juli 2015

Graven in San Javier , op zoek naar lijken



Gisteren was er een kleine plechtigheid in aanwezigheid van de minister van Binnenlandse Zaken Juan Fernando Cristo  om (wederom) te zoeken naar de lichamen van jongens die gesneuveld zijn bij o.a. de operatie Orion in 2002.
Wederom want er is al vaker gezocht. Zonder resultaat.

De macht van de FARC 
Die operatie Orion zorgde ervoor dat de wijk San Javier werd schoongemaakt van FARC en ELN . Die bendes voerden regelmatig zeer gewelddadige acties uit in de stad en met name in de wijk San Javier waar het continu moord- en doodslag was. .
De operatie begon in oktober 2002 een paar maanden nadat Uribe aan de macht kwam.
2002 was een heel andere tijd. Colombia was een zeer gevaarlijk land , er werden ca 17.000 ontvoeringen per jaar gepleegd en er waren ca 35.000 -40.000 doden als gevolg van het geweld per jaar.
En het Colombiaanse leger bestond nauwelijks. Het was het jaar dat Ingrid Betancourt was gegijzeld in februari 2002,  één van de vele duizenden die de FARC had ontvoerd.
De FARC controleerde toen ca 60% van het grondgebied van Colombia . Merendeels oerwoud. Luchtmacht was er niet, dus de FARC kon zo vanuit Venezuela met vliegtuigen het land binnenkomen om gewonde jongens op te halen en in een ziekenhuis van Chavez te laten behandelen. Of gewoon om hun drugs naar het land van Chavez te vervoeren.

Waarom geweld in San Javier?
Ik heb uitzicht op deze wijk van de stad. En dan kan je zien waarom deze wijk zo belangrijk was voor deze drugsbendes a la FARC ELN en de maffia. Heb je de wijk San Javier in handen dan ligt de route naar San Cristobal vanuit Medellín open en daarna de weg naar de kust. Allemaal voor de controle over de weg naar de kust voor de export van de drugs.
San Javier was toen zo´n beetje het centrum van het geweld in Medellin.

Operatie Orion
Operatie Orion moest er in oktober 2002 voor zorgen dat dat deel van de stad werd schoongeveegd. Helikopters werden ingezet. Een vriendin van me woonde daar  vlakbij en zag gebeuren dat er een helikopter door de FARC werd neergehaald. Soldaten sprongen uit een brandende helikopter. De FARC vluchtten uiteindelijk naar de omliggende terreinen en daar zijn ze geliquideerd of opgepakt.

De mensen in Medellin waren erg blij (en dankbaar jegens Uribe) toen uiteindelijk de FARC en de ELN verjaagd waren en hun stad een stukje veiliger werd.  Overigens duurde het nog vele jaren voordat San Javier niet meer de gevaarlijkste wijk van de stad was. Ik heb nog meegemaakt dat de FARC verklaarde de stad op 19 april aan te vallen en in bezit te nemen, hetgeen achteraf alleen maar grootspraak bleek. Dat konden ze zelf op het toppunt van hun macht ook niet. Van de 20 wijken waren er slechts 2 in handen van de FARC (waaronder San Javier) . De andere wijken waren in handen van de bacrim.

De stadsbendes kregen ( en krijgen ) ook nog steeds steun van een klein (maar niet onaanzienlijk) deel van de bevolking. Vaak zitten de eigen kinderen bij een bende , of moeten ze er bij zitten. Of het zijn gewoon vriendjes of neefjes . Ze hebben een grote bek en halen de rest van de troep erbij als er problemen zijn. Het zijn jongens uit de wijk die mensen vaak kennen. De meeste mensen willen het laten bij kennissen, maar zoeken de problemen niet op, want in de wijk geldt het recht van de sterkste. Dat geldt trouwens voor heel Medellín.
Anderzijds: als er problemen waren in de wijk werden ze erbij gehaald, bij gebrek aan de aanwezigheid van politie. Nu is dat anders: de politie heeft in de probleemwijken meer macht gekregen in sommige wijken. Vergeleken met vroeger is het enorm verbeterd. Maar er zijn nog zat wijken waar de politie feitelijk niks te vertellen heeft.

De opgravingen in La Escombrera
Over de opgravingen nu. Het is bij een vuilnisstortplaats op een heuvel. Logisch dat de moeders van die jongens en de familie (totaal waren er ca 400 mensen) verdriet hebben om het verlies van hun zoon. En vooral het feit, dat ze niet weten waar hun kind is. Maar dat gaat niet alleen om de operatie Orion. Het gaat daarbij ook om kinderen die veel later vermist en waarschijnlijk vermoord zijn door....tja door wie. Door bendes, Niet zelden waren dat kinderen van 10 of  11 jaar. Ze werden ook wel eens gevonden in die wijk. Onthoofd en ontdaan van ledematen. De meeste van die jongens waren gelieerd aan een bende. FARC ELN of bacrim. En die moesten dat met de dood bekopen. Ik ken diverse mensen waarvan hun kind in die tijd werden gedood. Het was gewoon een erg gewelddadige tijd. Met meestal jonge mensen als slachtoffer. De opgravingen zijn volgens experts zinloos. Slechts 1 op de 10 opgravingen leidt ertoe dat er inderdaad lichamen gevonden worden. Het is ook een zeer kostbare operatie. Voor de operatie Orion gaat het daarbij om ca 30-70 personen. Anderen spreken van ca 300 mensen die daar zijn omgekomen. Zou best kunnen in de loop der tijd. Daarna zijn er natuurlijk nog meer lijken heengebracht. Want het moorden is ook daarna door gegaan. Het is een vuilnisstortplaats.

Opgraven?
Voor Colombia en de Colombianen als geheel heeft geweld van Pablo Escobar en de FARC ertoe geleid dat er ca 50.000 mensen worden vermist in heel het land.
Als je consequent bent dan zal je een groot deel van het land moeten omploegen om alle vermoorde mensen nog te vinden.




maandag 27 juli 2015

Colombiaans fotomodel gearresteerd in China


Een Colombiaans fotomodel en voetbalster (Juliana Lopez) is in China gearresteerd met drugs in haar bagage. Ze komt uit Medellín en bezorgt zo dus weer de bekende slechte naam voor dit land.
Ze kan daar de doodstraf krijgen. Zonde van dat hoofd, want ze heeft een mooi hoofd, maar kennelijk erg leeg van binnen.


Wat feiten en feitjes over Medellin



Er zijn een aantal voor Nederlanders bijzondere zaken  zaken aan de hand in deze stad. En dan praat ik niet over sex drugs etc. Want dat weten een hoop toeristen juist wel en waarschijnlijk veel beter dan ik.

-vroeger was de Jardin Botanica en Parque Norte één groot park.
- misschien niet verbazingwekkend: de overgrote meerderheid van de inwoners van deze stad heeft nog nooit gevlogen. Daarom staat er een oud vliegtuig in Parque Norte (een plezierpark) waar mensen in kunnen om net te doen alsof ze gaan vliegen naar Cartagena.
- heel veel inwoners van deze stad hebben nog nooit in de metro gezeten. Mensen moeten vaak eerst met een bus naar beneden , wat al geld kost. En dat doen ze niet voor hun plezier, maar omdat ze daar bv naar de dokter moeten. Veel mensen blijven in hun wijk en halen daar hun boodschapjes.
- mensen staan vaak in de rij om een kaartje voor de metro te kopen. Ze hebben geen geld om geld op hun "tarjeta civica" (de Colombiaanse OV-chipcard)  te zetten . Dus kopen ze iedere dag een kaartje
- als je in de stad loopt zal je meestal Embera-indianen zien zitten. Kleine vrouwtjes op blote voeten. Er wonen er enige duizenden in de stad. Hoeveel precies is niet bekend. Ze komen voor het geld.
- In het centrum zal je ook mensen tegenkomen die nog nooit in de stad zijn geweest. Als je oplet zie je ze onwennig over de straten lopen. Vragen de weg. De stad heeft allerlei functies voor het gehele departement die er niet zijn in het meer rurale gebied. Bv gespecialiseerde ziekenhuizen of bepaalde winkels.
- Iedere dag komen er gemiddeld 100 nieuwe mensen bij die het platteland ontvluchten. Ontvluchten vanwege de grote armoede of de onveiligheid.
- Medellín is geen veilige stad , het staat altijd nog op de lijst van 50 gevaarlijkste steden ter wereld. Maar er zijn hier tal van gemeenten in de omgeving die relatief veel gevaarlijker zijn.
- in september rijdt er weer een tram in de stad. de tram gaat vanuit het centrum naar het oosten van de stad, richting barrio Buenos Aires. En vandaar komt er een metrocable naar La Sierra , een heel arme wijk van de stad,
- Vroeger was er ook een tram, maar die hebben ze niet onderhouden. Zo hier en daar zie je nog de restanten van de tramlijn : stukken rails liggen bv bij Parque Berrio in het trottoir.






zaterdag 25 juli 2015

Bombardementen op FARC worden weer gestopt


Een weer stopt Santos de bombardementen op de FARC- De moord op 11 soldaten in Cauca was een vervelend intermezzo voor Santos en toen moest ie wel iets doen en toen moest hij wel zeggen dat de bombardementen werden hervat. Maar nu gaat ie weer zijn gangetje en is ie weer gestopt met bombarderen.

De politiek in het algemeen heeft hier een slechte naam. Vooral Bogota. Het Congres , de Senaat en eenzaam aan de top de boef Santos die één van minst populaire presidenten sinds tijden is.

Als er verkiezingen zouden zijn en Uribe zou tegenkandidaat zijn, dan werd Santos weggevaagd. Maar goed: er zijn geen verkiezingen en Uribe wordt nooit meer president, dat heeft ie zelf gezegd en dan is dat zo.

Je zou kunnen zeggen: Santos kan doen wat ie wil, want het is zijn laatste termijn. Maar hij heeft natuurlijk ook de ambitie om als belangrijk president de geschiedenis in te gaan. Met hervorming van de gezondheidszorg en het pensioenstelsel kan hij niks bereiken . Internationaal is dat ook niet interessant . Je hoeft niet te verwachten dat een topjournalist als Arnold Karskens ook maar enigszins daarin geïnteresseerd zou zijn.
En wat ie ook op dat gebied (verbetering sociale rechten van de mensen) zou behoren te doen ( in het geval het een fatsoenlijke man zou zijn) dan kost dat handenvol geld. Geld wat er niet is , zie mijn eerdere blog over het budget van de Colombiaanse overheid.
Deze regering is niet van plan om veel te doen voor de gezondheidszorg voor de gewone man.
Maar vrede met een stel terroristen, ja dat kan wel. Je geeft ze gewoon op alle punten hun zin.
En dan wordt het vanzelf vrede.
De mensen in de straat denken dat Santos het land min of meer aan het verkopen is aan de FARC.  Dat is natuurlijk niet waar, tenminste dat hopen we dan maar, want zo tranparant zijn ze niet in Havana.
Dat beeld van het verkopen van het land ad FARC heeft Santos zelf neergezet door de FARC te prijzen , ze hun zin te geven door te gaan onderhandelen bij de communist en dictator Castro thuis . En ook de agenda was een politieke agenda .
 De volgende stap zal moeten zijn deëscaleren van de strijd (wat in de praktijk allang sinds het aantreden van Santos in 2010 gebeurt) en vervolgens het afronden van de onderhandelingen.
Maar daar zitten nog steeds een paar voetangels en klemmen. Justitie: berechting van oorlogsmisdaden en daarnaast goedkeuring via een referendum(?) of een grondwetgevende vergadering, en natuurlijk de deelname aan de politiek door e FARC .
Dat zijn lastige punten . Santos zal het misschien graag allemaal de FARC naar hun zin willen maken, maar er zijn grenzen. En bovendien: oorlogsmisdaden verjaren nooit. Die boekhouder van Auschwitz is daar ook achtergekomen na 70 jaar. En dat laatste is een enorme geruststelling.

donderdag 23 juli 2015

In wat voor vrede leven we eigenlijk met Santos?


Santos loopt overdag en misschien ook wel in zijn pijama met een duif opgespeld.  Maar hoeveel vrede is er eigenlijk dankzij het regime Santos ?
Voor de mensen die ik spreek, op straat , in de taxi en thuis , hoor ik hetzelfde verhaal . Onveiligheid en geen vertrouwen in Santos.

Santos praat met de FARC over vrede. En er zijn al diverse keren zogenaamde wapenstilstanden geweest van de zijde van de FARC. Een wapenstilstand van de zijde van het Colombiaanse leger zit er voorlopig nog even niet in. Santos heeft wel de suggestie gewekt, maar dat is nu door de leider van de onderhandelingsdelegatie, Humberto de la Calle de kop ingedrukt.

Nu de cijfers.
Het aantal doden onder de burgers vanwege het conflict ligt nog steeds boven de 1400 per jaar. De eerste tijd van de periode Santos was dat nog ca 10.000 per jaar. Het is flink gedaald, maar ook 1400 doden per jaar vanwege de oorlog met de FARC is nog steeds veel. Iedere dag worden er dus ca 3 burgers gedood door de oorlog. Dat kan zijn door landmijnen , maar ook door aanslagen e.d..
Het aantal doden onder de militairen is ook gedaald. Van ca 700 in 2005 naar een kleine 300 in 2014.
Meer gedaald is het aantal doden onder de FARC van 2100 naar ca 300 in 2014.
Maar de FARC is natuurlijk niet meer zo groot als wat het ooit geweest was. Er is de klad gekomen in die bende. En het komt ook omdat Santos enorm op de rem heeft getrapt bij akties tegen de FARC.

Zet je daar de cijfers van beginjaren 2000 (tijdperk Uribe) tegenover, dan is het geweld enorm verminderd. Maar de daling van het extreme geweld begon in de de 2e periode van Uribe . Was het aantal burgerdoden in 2004 en daarvoor nog gigantisch hoog ( ca 36.000 per jaar) in de periode 2005-2009 nam het aantal doden spectaculair af.Van 36.000 in 2005 naar rond de 10.000 in 2010.

Het geweld in Colombia is nog steeds erg hoog vergeleken met andere Zuid-Amerikaanse landen. Alleen Venezuela is nog erger , veel erger.
Nog geen reden voor Colombia om trots te zijn op de situatie nu.
Wel als je de cijfers bekijkt op de langere termijn: van 36.000 burgerdoden per jaar in 2005 naar 1400 nu. Nu hopen dat dat de trend is.


Organisatie gezondheidszorg steeds grotere puinhoop



Gisteren was er een landelijke aktie van klinieken en ziekenhuizen tegen de EPS (het Colombiaanse ziekenfonds) . De EPS is momenteel 5.3 biljoen pesos ( ca 2 miljard dollar) verschuldigd aan de diverse ziekenhuizen.

In de praktijk betekent dit voor werknemers bij die ziekenhuizen vaak dat ze geen salaris krijgen. Het komt voor dat verpleegsters maandenlang geen enkel salaris ontvangen, gewoon omdat er geen geld is. In Puerto Berrío was het zelfs zo erg dat daar verpleegsters al 2 jaar geen salaris hadden ontvangen.

Voor de klanten van de EPS is dit ook pure ellende. Want er zijn geen contracten meer met ziekenhuizen. Pas op het laatste moment sluit de EPS een contract af met een kliniek en dat betekent dan dat je geen enkele kans hebt op een snel onderzoek , want iedereen is dan aan de beurt opeens die lange tijd hadden moeten wachten.

Ik heb de organistaie van de gezondheidszorg hier met Santos alleen maar achteruit zien gaan.  Maar ja, hij heeft het erg druk met zijn Paz.


Doping?



Een huilende wielrenster op TV gisteren. De Colombiaans Maria Luisa Calle. Betrapt op gebruik van doping. En mag dus niet meer aan de Panamericaanse Spelen in Toronto meedoen. Ze was diep teleurgesteld omdat ze zich van geen kwaad bewust was. Ook in 2004 was ze zogenaamd betrapt op gebruik van doping en moets ze haar bronzen medaille inleveren. Ze kon later haar onschuld bewijzen en kreeg in 2005 alsnog haar bronzen medaille.
En nu lijkt zich de geschiedenis te herhalen.